Istnieje wiele rodzajów pokryć dachowych. Każdy ma możliwość wybrania czegoś odpowiedniego dla siebie. Najpopularniejsze pokrycia dachowe to:

• dachówka,
• blacha i blachodachówka,
• papa,
• gont,
• słoma i trzcina,
• wióry drewniane,
• łupek,
• eternit.

Dachówka to materiał budowlany o różnych kształtach i wymiarach. Ze względu na rodzaj materiału można wyróżnić dachówki ceramiczne, cementowe, szklane i wykonane z innych materiałów. Dachówki ceramiczne są mniejsze, a dachówki cementowe większe. Ze względu na proces produkcji można wyróżnić dachówki ciągnione i tłoczone. Dachówki ciągnione to dachówki, które formuje się przez obróbkę taśmy gliny ceglarskiej. Można wyróżnić 3 rodzaje dachówek tego typu: dachówki holenderskie, których przekrój poprzeczny ma kształt litery „S”, dachówki karpiówki, które na dolnej stronie mają występ do zawieszania dachówki na łatach i dachówki zakładkowe, które na dłuższych krawędziach mają z jednej strony jeden lub dwa występy a z drugiej jeden lub dwa żłobki służące do połączenia dachówek. Dachówki tłoczone to dachówki formowane przez prasowanie gliny ceglarskiej w formach. Dzieli się ja na marsylskie, które mają zakładki ze wszystkich stron, dachówki mnich i mniszka, które składają się z dwóch segmentów – jeden układany na drugim i dachówki rzymskie stosowane w budynkach wystawionych na silne działanie wiatru. Dachówki mogą być stosowane na dachach o dużym kącie nachylenia. Dachy z dachówek są bardzo ciężkie – jeden metr kwadratowy może ważyć nawet 75 kilogramów.

Blacha jest zdecydowanie lżejsza od dachówki. Metr kwadratowy waży od 2 do 15 kilogramów. Blacha może mieć różnie wyprofilowaną powierzchnię – płaska, trapezowa, dachówkowa (zwana blachodachówką). Najczęściej jest to blacha stalowa ocynkowana. Stosuje się także miedziane, cynkowe i aluminiowe.

Papa jest używana najczęściej do pokrywania dachów płaskich, a także jako materiał izolacyjny dla dachów zielonych – porośniętych roślinami. Papa wytwarzana jest przez nasączenie masą asfaltową lub smołową osnowy z tektury lub welonu z włókna szklanego lub poliestrowego. Pokrycie z papy jest lekkie – waży od 4 do 6 kilogramów.

Gonty drewniane stosowane są od wielu lat – szczególnie na drewnianych domach. Wykonuje się je z drewna sosnowego, świerkowego lub jodłowego. Mają kształt klina – mogą być cięte lub łupane. Cięte gonty mają gładką powierzchnię, a gonty łupane chropowatą. Ten drugi rodzaj coraz rzadziej jest stosowany. 1 metr kwadratowy dachu pokrytego gontem waży ok 15 do 35 kilogramów. Stosuje się także gonty bitumiczne – wykonane nie z drewna, a z papy i odpowiednio przycinane.

Dachy kryte słomą lub trzciną dawniej były bardzo popularne. Tradycyjne strzechy można było zobaczyć w na wielu domach. Obecnie strzecha znowu staję się popularna i rozpowszechniana przez zwolenników naturalnego budownictwa. Dachy kryte słomą lub strzechą są bardzo ciężkie – 1 metra kwadratowy może ważyć około 75 kilogramów.

Wióry drewniane to płaty strugane z drewna osikowego. Jest to miękkie drewno z małą ilością sęków, nielubiane przez korniki. Łatwo je można strugać. Wióry drewniane nakładane są na dach na mokro – są wtedy plastyczne i łatwo je układać. Dachy z wiórów są trwałe.

Łupki to skały powstałe 350 milionów lat temu. Wycina się z nich bloki, tnie na małe fragmenty i rozwarstwia na płytki o grubości około 5 mm. Z łupka wykonuje się płytki o różnych kształtach, które układa się na dachach. Pokrycie z łupka jest ciężkie – 1 metr kwadratowy waży 25-35 kilogramów.

Eternit to materiał z dużą zawartością azbestu. Jest on bardzo szkodliwy dla człowieka, dlatego obecnie nie wykonuje się pokryć z eternitu, a istniejące zamienia się na bezpieczne dla człowieka.